اجازه میدهید، به هر شکلی شده، ما «وطن» را تکرار کنیم؟/ از تصنیف سریال «سفرهای دورودراز هامی و کامی در وطن» تا یکی از ماندگارترینهای محمد نوری
یکی از خاطرهانگیزترین ترانههایی که برای ایران سروده شده، اثری است سرایش نادر ابراهیمی، با آهنگسازی فریدون شهبازیان و خوانندگی محمد نوری. محمد نوری در یکی از اجراها و قبل از شروعکردن به خواندن، این آهنگ را اینطور معرفی کرد: «اجازه میدهید به هر شکلی شده ما این وطن را تکرار کنیم همهجا؟»
به گزارش خبرگزاری چادگان، مهر نوشت: شامگاه ۲۲ آبان سال ۱۳۸۵، وقتی محمد نوری از پلههای مرکز همایش سازمان صداوسیما بالا رفت و روبهروی جمع برگزیدگان ششمین همایش چهرههای ماندگار قرار گرفت، کسی نمیدانست چه ترانه و سرودی از حنجره قدرتمند او برخواهد خاست.
کیومرث پوراحمد گفته بود: «بهار ۱۳۵۴ آغاز دومین همکاریام بود با زندهیاد نادر ابراهیمی بهعنوان کارگردان دوم سریال سفرهای دورودراز هامی و کامی در وطن. این همکاری ادامه پیدا نکرد و در همان آغاز متوقف شد. نادر ابراهیمی شعری سروده بود برای عنوانبندی سریالش با ملودی که خودش ساخته بود و آن را ـ به گمانم ـ به فریدون شهبازیان سپرد تا تنظیم کند و محمد نوری (که انتخاب خود نادر ابراهیمی بود) آن را بخواند. پخش سریال سفرهای دورودراز، اندکی پیش از انقلاب شروع و با وقوع انقلاب قطع شد و برای همیشه به بایگانی رفت. شعر نادر ابراهیمی برای سفرهای دور و دراز همین تصنیفیست که اینک همهی شاگردان و دوستداران نوری به هر بهانهای آن را دم میگیرند و میخوانند.»
این خلاصه داستان سروده شدن یکی از خاطرهانگیزترین ترانههایی است که برای ایران سروده شده، سراینده آن نادر ابراهیمی، آهنگساز آن فریدون شهبازیان و خواننده آن محمد نوری، گویی تکهای از جانشان را میان این کلمات و موسیقی گذاشتهاند، که با هربار شنیدن و خواندن آن گویا دوباره جان میگیرند و سخن میگویند. چنان که خود محمد نوری در یکی از اجراها و قبل از شروعکردن به خواندن اینطور آهنگ بعدی را اعلام کرد: «اجازه میدهید به هر شکلی شده ما این وطن را تکرار کنیم همهجا؟»
ترانهای که آن شب محمد نوری خواند و اشک حاضران را جاری کرد، این ترانه بود: